«…
Πολύ νωρίς, πολύ αργά, πολύ καιρό. Ξεχαρβαλωμένα έπιπλα στοιβαγμένα στα πίσω μπαλκόνια. Μια βέσπα με σκισμένη σέλα και ένα αυτοκόλλητο πάνω της που λέει ΠΕΙΝΑΩ. Τζάμια με αλάτι και τραβηγμένες κουρτίνες. Φυτά που κολλάνε τα σώματά τους στα τζάμια, σαν να ζητάνε βοήθεια. Κυκλικοί κόμβοι και σκουπίδια. Πλαστικές σακούλες που αιωρούνται για λίγο πριν καταλήξουν στη θάλασσα. Είναι 3:46 π.μ. Αυτή ακριβώς την ώρα, σε αυτόν ακριβώς τον δρόμο, τρεις διαφορετικοί άνθρωποι σε τρία διαφορετικά διαμερίσματα μένουν ξάγρυπνοι. Δεν μπορούν να κοιμηθούν. Απ’ όλους αυτούς τους ανθρώπους σε όλα αυτά τα σπίτια, μόνο αυτοί οι τρεις είναι ξύπνιοι. Σηκώνονται στη μέση της νύχτας μετρώντας τα δικά τους λάθη…»
Μια παράσταση–εμπειρία που θα λάβει χώρα σε έναν μη αναμενόμενο χώρο, μια αστική ταράτσα, κάνοντάς μας θεατές σε μια σύγχρονη αγρύπνια.
Ένας φωτογράφος πολέμου, μια νεαρή φροντίστρια ηλικιωμένων και ένας άντρας που βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή συναντιούνται — ή μάλλον συνυπάρχουν — σε ένα γνώριμο αστικό τοπίο και περνούν μια νύχτα ξάγρυπνοι, αφουγκραζόμενοι τις δικές τους εσωτερικές φωνές, που τώρα τελευταία μοιάζουν να κυριαρχούν στο μυαλό τους.
Μέσα από αυτή τη νυχτερινή διαδρομή αποκαλύπτονται πτυχές του εαυτού τους που μάλλον δεν είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν. Όταν ξημερώσει, κανένας δεν θα είναι πια ο ίδιος.
*Κάθε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι εντελώς συμπτωματική.*
Κείμενο: Εύα Οικονόμου – Βαμβακά, με τη συνεισφορά του θιάσου
Σκηνοθεσία: Εύα Οικονόμου – Βαμβακά
Σκηνικός χώρος & Φωτισμοί: Βασίλης Αποστολάτος
Κινησιολογία: Αλέξανδρος Σταυρόπουλος
Κοστούμια: Ουρανία Φραγγέα
Βοηθοί σκηνοθέτη: Άννα Φιλίδου, Φωτεινή Μελετιάδου
Φωτογραφίες & trailer παράστασης: Λιλή Νταλανίκα
Παίζουν:
Μπάμπης Αλεφάντης, Ανδρέας Νάτσιος, Δανάη – Αρσενία Φιλίδου
Πρωτότυπη μουσική / Μουσικός επί σκηνής:
SOPHIE LIES
*Ευχαριστούμε για την πολύτιμη βοήθειά τους τη Θωμαΐς Οικονόμου – Βαμβακά καθώς και τη Στέλλα Δημητριάδου.
